Friday, October 2, 2009

गोष्ट एक मुलाची दिनुची.............Part-14

......................दिनु आता घराकडे निघाला होता आणि नजरेत एक विलक्षण भाव दीसत होता त्याच्या........ तो आता घरी आला होता ............. 
                        जरा थकलेला होता दीसत होता तो .... आईने त्याच्या विचारले..'' काय झाले रे एव्हढा निराश का दिसतोस??'' त्याने उत्तर टाळले आणि गप्प हात पाय धुवून बसला ...... तेव्हढ्यात त्याच्या आईला काही तरी वास आला ........'' काय रे कसला वास येतोय तुझ्या अंगाला?'' .... '' अं काय काही नाही ग ...!!'' आणि दिनु ला आठवले अरेच्या आपल्या तोंडाला तर सिगरेट चा वास येत असणार. तो पटकन उठला आणि मोरी मध्ये पळाला आणि तोंड धुण्याचे नाटक करीत कोलगेट ने लगेच दात घासले सप्प सप्प करत आणि चूळ भरली ......... '' ह्म्म्म आता नाही ना येत ग वास..??'' दिनु आईला म्हणाला .......... '' नाही का रे काय खाल्लेस??'' .......... '' काही नाही ग तीथे बाहेर खूप धूर झाला होता ना मघाशी कदाचित त्याचा वास राहिला असेल अंगाला ....!! दिनु आईशी खोटे बोलला होता आता ही पण एक नविन सुरुवात म्हणावी का?? ......... तसेच म्हणावे लागेल.
                        आता दिनु सिगरेट रोज पीत होता आणि सारखा.......... शाळेत जाताना येताना आणि एव्हढेच नव्हे तर मधल्या सुट्टीत पण.......... गप्प चूप यार्ड मध्ये जाउन तो सिगरेट पीऊ लागला होता. हळू हळू त्याने एक सिगरेट पीत असलेल्या मुलांशी मैत्री केली आणि बिनधास्त पणे सिगरेट पीऊ लागला................. काय मज्जा वाटायची त्याला काय माहीत??......... पण तो रश्मी ला नाही विसरु शकला होता.......... रोज तीला चोरून बघायचा .... पण बोलायचा प्रयत्न मात्र कधीच केला नाही त्याने तीच्याशी .......... कारण तीचे शब्द आठवायचे त्याला.....'' मला नाही माहीत .. मी नाही सांगू शकत काहीच .. आताही नाही आणि कधीही नाही.....प्लीज़ मला त्रास नको देउस.........!!'' आणि तो गप्प बसायचा .... खरे प्रेम करायचा तो तीच्या वर आणि आताही करतो ........ जर का हे रश्मी पण वाचत असेल तर कदाचित तीला तीची चूक कळून येईल...... येईल का?? काय माहीत काय सांगावे कदाचित तीची चूक नसावी .......... आणि बहुधा नव्हतीच ... ते दोघेही तसे बघायला गेलो तर लहानच नाही का?? ............. असो पण आपल्या दिनु बाळाला हे कोण सांगणार ??
                                           त्याला आता सिगरेटची सवय झाली होती..... त्या शिवाय त्याला करमायचे नाही.......... कधी कधी पैसे पण कमी पडत त्याला ... मग त्याचे दुसरे मित्र होते ना सिगरेट पीणारे... त्यांच्या बरोबर अर्धी अर्धी करून पीत असे मग......... !!!! दिनुचा अभ्यास ही आता खालावला होता. आता तो पूर्वी सारखा हुशार किंवा सदगुणी दिनु राहिला नव्हता..... रोज त्याला आई आणि बाबा ओरडत असे आणि शाळेत शिक्षक लोक सुद्धा त्याच्या अभ्यासा बद्दल नाखुश होते .......... असणारच ना!!
    आता तर आई त्याला वर खर्च पण देत नसे ........... आता आली का पंचाईत ... सिगरेट कशी प्यावी ..... आणि मित्रच ते किती दिवस त्याला फूकट सिगरेट पाजणार...... मग काय करावे.... कसे आपले शौक पूर्ण करावे ह्याची त्याला आता चिंता लागुन राहिली होती........ आणि एक दिवस जे न घडायचे होते ते घडले ..............

1 comment:

Anonymous said...

dinula majya sarakhi teacher bhetli navti naa... nahitar barobar kele aste aani vatni var aanle aste