...........दिनुच्या पावलांची हालचाल वाढली ......... त्या गल्लिचे टोक जवळ आले आणि दिनु तीला हाक मारायला पुढे सरसावला ... रश्मी ... रश्मी ...............!!!
ती थांबली तीने वळून मागे बघितले ............तसा दिनु पुढे सरसावला आणि त्याने रश्मीच्या जवळ जाउन एक मोठासा सुस्कारा टाकला ......... दमला नव्हता तो.... पण त्याला ज़रा दडपण पण आले होते ना....येणारच आयुष्यातला पहिला वहिला प्रेम प्रस्ताव [प्रपोज] मांडणार होता तो .................. रश्मी पण थोडीशी घाबरली होती. दिनु काही बोलणार इतक्यात तीची मैत्रिण मध्येच बडबडली ...'' काय आहे .. का थाम्बव्लेस आम्हाला??'' थोडासा त्रासिक आव आणून म्हणाली होती ती ........... दिनु अगोदर ज़रा दचकला पण तीच्या बोलण्याचा त्याला खूप राग आला होता ... पण काही बोलला नाही तीला ............ बोलू पण शकत नव्हता काहीही ... त्याने फकत एकदा रागाने तीच्या कड़े बघितले आणि परत रश्मी कड़े आपली नज़र वळवली ....... परत ती मैत्रिण मध्ये टपकली...'' का त्रास देतोस आम्हाला, आम्हाला क्लासला जायचे आहे उशीर होईल .... चल ग रश्मी आपण जाउया..!!!''
दिनु च्या तळपायाची आग आता मस्तकात गेली ..... त्याचा चेहरा बघून तरी तसेच वाटत होते ...... इतका वेळ शांत बसलेली रश्मी पण आता म्हणाली .....'' तुझे नाव दिनेश ना?''...............दिनेश चा राग कुठल्या पळाला .. कारण रश्मी त्याच्याशी पहिल्यांदाच बोलली होती किती खुश झाला होता तो ....... आता त्याचा चेहरा कसा प्रफुल्लित झाला होता ......... लब्बाड कुठला .........एव्हढ्यात रश्मी परत बोलली ..... '' तुला काही काम आहे का? आम्हाला क्लास ला जायचे आहे ....... आम्ही जाऊ का?''.......... वाह काय गोड शब्द कानावर पडले तीचे ...असे वाटले की काहीच बोलू नए तीला असेच ऐकत बसावे ... मी गप्प तीला न्याहाळत बसावे आणि तीने हसावे आणि बोलत रहावे ....'' अरे बोल ना काहीतरी असा गप्प का?'' रश्मी आता वैतागली होती ........इतका वेळ शांत उभा राहिलेला सुनील आता जवळ आला आणि त्याने दिनुला डोक्यावर टपली मारली .. '' टप्प '' असा आवाज आला आणि दिनु भानावर आला .. '' हा काय झाले ?'' ... दिनु सुनील ला उद्देशून म्हणाला ... '' अरे काय झाले काय ?? ......... बोल काहीतरी ...!!'' सुनील म्हणाला दिनुला. दिनु बोलला ... '' अं... आ .. आ ... हो हो ... बोलतो ना..!!''............ आणि त्याने रश्मी कड़े बघितले.....ती पण त्याच्या कडेच बघत होती ........ निर्विकार चेहरा होता तीचा .. किती सुंदर वाटत होता ....... त्या अंधार्या गल्लीत पण ... किती छान दीसत होती ती ......... रस्त्यावर दिव्याचे खांब असतात ना त्याचा अंधुक प्रकाश पडत होता तीच्या वर आणि किती सुंदर दीसत होती ती त्या प्रकाशात .... जशी चांदनी चमकावी एखादी ....
Wednesday, September 30, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

5 comments:
hahahahahhaha.............Dinesh veda zala.............
adas yyar!!!
nilesh... dinesh veda jhaala hota pan premaat ........ ha ha ha
aayacha gho re ... sod tya rashmila ti aata dusaryachi jaliy ..... tichi mule aata tula mama mhantil navi shod salya..... Rashi nako tichi maitrin bagh....
dinesh tu premat are rashmi nahi tar dusari kuni bhetelach na
Post a Comment