गोष्ट एक मुलाची दिनुची.............Part- 12

..................रस्त्यावर दिव्याचे खांब असतात ना त्याचा अंधुक प्रकाश पडत होता तीच्या वर आणि किती सुंदर दीसत होती ती त्या प्रकाशात .... जशी चांदनी चमकावी एखादी .......
                         ''अरे बोल ना काही तरी ...........!!!'' .....रश्मी दिनु ला उद्देशून बोलली ... '' रश्मी........रश्मी... रश्मी आय लव यू .......... माझे तुझ्या वर खूप प्रेम आहे....!!'' .......... अखेर दिनु भाऊ आय लव यू बोलले एकदाचे.... आता पुढे काय.........??? रश्मी च्या नजरेत तो उत्तर शोधत होता ... '' बोल ना रश्मी मी तुला आवडतो का??'' ....... दिनु परत बोलला तीला ...'' आता नसेल सांगायचे तर नंतर सांग... चालेल मला पण आता काही तरी बोल... मी आवडतो का तुला???''.....  दिनु जीवाच्या आकांताने भाउक होउन बोलत होता .... तेव्हा रश्मी हळूच दबक्या आवाजात बोलली .. '' मला माहीत नाही ''...................'' माहीत नाही .........??? .. म्हणजे नेमके काय ... तुला वेळ हवा आहे का??'' .. दिनु बोलला हताश होउन थोडासा.....'' मला नाही माहीत .. मी नाही सांगू शकत काहीच .. आताही नाही आणि कधीही नाही.....प्लीज़ मला त्रास नको देउस.........!!''..... अरे बापरे ........ रश्मीच्या तोंडून हे शब्द ऐकून दिनुचा तोल जायचाच बाकी होता .......... पण सुनील ने सावरले त्याला... खूप हताश झाला होता तो.... होणारच ना !!! काय काय विचार केला होता त्याने ... त्याच्या सर्व स्वप्नांवर पाणी पडले होते.....रश्मी निघून जात होती तीथुन ... आणि आपला दिनु हताश खिन्न आणि उदास मुद्रेने तीची पाठमोरी आकृति त्याच्या नजरेतून दूर जाताना पाहात होता ........ अतीव यातना होत होत्या त्याच्या मनात .......... सुनील ने त्याला धीर दीला आणि ते परत घराकडे जाऊ लागले ............... सगळे संपले होते.......... दिनु ची आपल्या पहिल्या प्रेमात निराशे सकट हार झाली होती ....... दिनु चे पहिले वहीले प्रेम अधूरे राहिले होते..... '' सुनील तू घरी जा, मी आलोच थोड्या वेळाने ........'' दिनु सुनील ला उद्देशून बोलला .... आणि सुनील ही गप्पचुप त्याला, सोडून गेला त्याला माहीत होते की, आता बोलून काय फायदा नाही दिनु ला समजावने कठिन आहे खूप ......
                                        दिनु निघाला तिथून सरळ बांद्रा टर्मीनस यार्ड मध्ये गेला संध्याकाळची वेळ होती.......तशी यार्ड मध्ये खूप गर्दी असायची ह्या वेळी आजही होतीच ..............आणि दिनु शांत बसला होता खूप ....... मध्येच उठला आणि त्याने काही तरी विचार केला मनामध्ये आणि त्या यार्ड च्या बाहेर पडला दुकानावर जाउन त्याचे पाय थांबले होते, त्याची नज़र काहीतरी शोधत होती.... त्याचे होठ काही तरी बोलायला थरथरत होते........ तो बोलला................