गोष्ट एक मुलाची दिनुची.............Part- 10

.........नाही नाही दिनु घाबरला नव्हता पण काही प्रॉब्लम आला तर करायचे काय? हा विचार त्याच्या मनात डोकावला आणि दिनु परत शांत बसला ........!!!
                      दिनु शांत बसला ........... पण .... पण फकत दोनच दिवस .....!!! ह्म्म्म तसा त्याने सुनील ला बरोबर घेतले आणि निघाला, रश्मीला आपल्या प्रेमा बद्दल विचारायला ............. तो चालत होता आता जास्त काही दूर नव्हते पण ते अंतर ही त्याला खूप लांब वाटत होते .......... सुनील हा त्याचा जवळचा मित्र होता त्याला मूली पटवाचा चांगला अनुभव होता तसे त्याने दिनुला पण थोडीशी माहिती दिली होती ... पण दिनुच्या ती माहिती डोक्यावरुण गेली होती ......तो वेगळाच विचार करत होता ... त्याच्या छातीत धक् धक् होत होते ........ हृदयाची स्पंदने जणू घड्याळाच्या ठोक्या प्रमाणे त्याला भासत होती ........त्याच्या मनात विचारांचे काहूर माजले होते. त्याच्या समोर अचानक ते मनोज चे प्रेम प्रकरण आठवले.........तसे तर काही होणार नाही ना ???? छे छे .... म्हणत त्याने स्वतःला सावरायचा प्रयत्न केला....छे छे मी त्या मनोज सारखा नाही मी लपून छपून सर्व करायला मी प्रेम करतो तीच्यावर .... पण .. पण ती करत असेल का??.......... ती जर नाही म्हणाली तर.....!!! तीने तीच्या घरी वगैरे सांगितले तर ..... त्या मुलीच्या आईने मनोज च्या श्रीमुखात भडकावलेले दृश्य त्याला आठवले .........क्षणात दिनुसमोर असे किती तरी विचार येउन गेले, तरी तो चालत होता ...........आता काहीही होऊ दे मागे नाही हटायचे, जी होईल त्याला सामोरे जायचे .. आपण काही भ्याड नाही आपण काही चुकीचे पण करत नाही .... ना !! मग का घाबरायचे असे विचार करता करता दिनु आता रश्मी राहते तीथपर्यंत येउन पोहोचला होता ... ज़रा आडोसा घेउन तो उभा राहिला होता .......... रश्मी आणि तीची मैत्रिण क्लास साठी निघाल्या होत्या.
                                  दिनु आणि सुनील त्यांच्या मागुन निघाले ...... रश्मीला काहीतरी वाटले आणि तीने हळूच मागे वळून बघितले आणि त्याला मागाहून चालत येणारा दिनु दिसला ........... दिनु जागीच थबकला ..आता..... आता काय तीला माहीत पडले होते की मी आहे म्हणुन............ मग .... त्याने सुनील कड़े बघितले त्याने म्हणजे सुनील ने त्याला पुढे व्ह्यायला खुणावले आणि दिनेश जरासा दचकून पण सावध होउन पुढे चालत राहिला ........... रश्मी ने त्याला बघून पण पुढे तशीच चालत राहिली काही बोलली नाही........... तीने तिच्या मैत्रिणीला पण ते सांगितले आणि तीने पण दिनुला मागून येताना बघितले.......... तरीही दिनु चालत होता आणि त्याच्या मागून सुनील ही येत होता .... त्यांना माहीत होते की पुढच्या गल्लीत अंधार असतो आणि तिकडे कोणाचा त्रास होणार नाही ........... दिनुच्या पावलांची हालचाल वाढली ......... त्या गल्लिचे टोक जवळ आले आणि दिनु तीला हाक मारायला पुढे सरसावला ... रश्मी ... रश्मी ...............